Jak pracuje redakcja Centrum Kobiety

W serwisach poradnikowych trudno ocenić, kto naprawdę stoi za tekstem i skąd bierze swoje informacje. Centrum Kobiety ma stronę O nas, na której redakcja wykłada własne zasady. Warto je przeczytać, bo pozwalają rozliczać artykuły z konkretnych deklaracji, a nie tylko z ogólnego wrażenia.

Deklarowane reguły

• Sprawdzanie – zanim serwis opisze metodę, protokół lub lek, redakcja zagląda do wytycznych i przeglądów badań,
• Otwartość co do słabych dowodów – gdy dane są skąpe albo sprzeczne, ma to być powiedziane wprost,
• Liczby – dawki, daty i dane liczbowe trafiają do tekstu tylko wtedy, gdy można je zweryfikować,
• Oznaczanie niesprawdzonego – rzeczy nieprzetestowane osobiście są jako takie opisane,
• Reklama – „Nie publikujemy tekstów sponsorowanych udających artykuły redakcyjne”.

Błędy i poprawki

Pomyłki faktograficzne można zgłaszać mailowo, a strona kontaktowa traktuje takie zgłoszenia priorytetowo. Zmiana ma zostać odnotowana w artykule, zamiast zniknąć po cichu. Czytelniczka widzi więc, że tekst został poprawiony.

Przykłady z artykułów

Omówienie eksperymentu z Exeter o stymulacji tDCS i uprzedmiotowieniu kobiet ma osobną część „Czego to badanie nie mówi”, w której autorka wylicza ograniczenia: niewielką grupę studentów i warunki laboratoryjne. Tekst o żelazie podaje nazwiska autorów badań nad dawkowaniem, poradnik o rozszerzaniu diety wymienia zalecenia WHO i EAACI, a artykuł o maskach LED przyznaje, że dowody są ograniczone. Gęstość przypisów bywa różna i nie każdy tekst ma wykaz źródeł, więc czytelniczka sama oceni, na ile poszczególne materiały spełniają te standardy.

Podpisane nazwiskiem

Artykuły są podpisane, a autorzy mają na stronie biogramy. Julia Majewska kieruje serwisem jako redaktorka prowadząca, Ania Kwiatkowska i Ewa Marcinkowska piszą o psychologii i nawykach, a Dorian Rochowski o treningu. Biogramy nie przypisują autorkom wykształcenia medycznego, a redakcja nie przedstawia się jako źródło diagnoz.